Powierzchnię użytkową liczy się po podłodze. Osobno dla pomieszczeń o wysokości 190 cm i powyżej oraz oddzielnie dla pomieszczeń o wysokości poniżej 190 cm. Zawsze są jednak jakieś wyjątki od reguły. Poznajmy podstawowe zasady, którymi musimy kierować się przy obliczaniu powierzchni użytkowej.
Wnęki to wyjątek od reguły. Do powierzchni mieszkania nie wlicza się bowiem wnęk w ścianach o powierzchni powyżej 0,1 metra kwadratowego. Innych elementów ściennych - na przykład pilastrów - o powierzchni powyżej 0,1 metra kwadratowego - nie potrąca się, obliczając powierzchnię pomieszczenia.
Powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz części kondygnacji o wysokości w świetle (czyli mierzoną pomiędzy poziomem posadzki a wykończonym sufitem) równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, od 1,40 do 2,20 m - zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość ta jest mniejsza niż 1,40 - powierzchnię tą pomija się.
Powierzchnie typu balkony, loggie, tarasy dolicza się do powierzchni mieszkalnej. Oddzielnie liczymy powierzchnie niezadaszone – np. balkony, a osobno powierzchnie nakryte - np. loggie.
PRZECZYTAJ TAKŻE:
>> Zbuduj z nami swój dom! Jak wybrać odpowiedni projekt domu?
najnowsze pytaniaMasz hemoroidy? Hemoroidy da się wyleczyć! Kup leki na hemoroidy ...
Kasia Tusk zaręczyła się ze swym równolatkiem, kolegą z ...
